Naser and Firouz in Istanbul

Short movie: Strangers

Ardabil

Ardabil is een stad, helemaal in het noorden van Iran, niet ver van de grens met Azerbeidjan en dicht bij de Kaspische Zee. Het is er relatief koel, vooral 's nachts kan het er behoorlijk fris zijn, maar zodra de zon doorbreekt wordt het snel warmer. We verbleven twee dagen bij de familie van Mansooreh Karimollahi, wier moeder ons verschrikkelijk verwende met nougat. Door haar broer, Keivan, werden we door de stad geloodsd. Zo bezochtten we het beroemde mausoleum van Sheikh Safi. Check hier de foto's van Ardabil.

Azerbeidjan, Iran

Een post is lang geleden, maar ik ben dan ook even weg geweest. Naar aanleiding van die vakantie zullen hier echter binnenkort weer posts te vinden zijn. De reis voerde door Turkije en Iran. Van west naar oost, zagen we de cultuur langzaam maar zeker verschuiven. Een opmerkelijk gedeelte was de omgeving van Tabriz. De provincie heet Azerbeidjan, net als het land dus. Er wordt hier een Turkse taal gesproken, het Azeri en de inwoners zijn buitengewoon trots op hun afkomst. Eigen gewoontes, tradities, muziek, taal en eten maken dat men zich anders voelt dan de Perzen. Velen zouden dan ook liever bij Azerbeidjan of Turkije horen dan bij Iran. Dit soort ideeen worden door de regering natuurlijk niet erg gewaardeerd en op scholen in deze regio hamert men dan ook op het Farsi en de Perzische cultuur en geschiedenis. Sommige mensen meenden dan ook dat wij wel Farsi zouden spreken, het is immers voor hen ook een tweede taal. De Azeri hebben eigen muziek, met vaak een droevige tekst. Hieronder een filmpje van een muziekwinkel, waarin de eigenaar een bekend lied speelt. Ondertussen wordt er thee gebracht, gastvrij als men ook hier is.

Iranian cinema: Santouri

De nog niet zo lang geleden verschenen film (Ali) Santouri, maakt om meerdere redenen indruk. Het verhaal gaat over een santour-speler, vandaar de naam. Zijn spel is zo mooi dat hij concerten geeft en ook les. Op een concert ontmoet hij zijn aanstaande vrouw,Hanieh, die ook erg muziekaal is en piano speelt. Samen vormen zij een goed koppel en alles gaat erg goed. Langzaam maar zeker vullen zij hun appartement met luxueuzere spullen en Ali krijgt veel uitnodigingen om op feestjes te komen spelen. Op de huwelijksfeestjes zingt hij een heel romantisch en erg mooi liedje. Het gaat echter mis als hij in aanraking komt met drugs. In plaats van geld krijgt hij als betaling namelijk drugs. Dit maakt hem steeds meer en meer verslaafd en hij componeert als een bezetene liedjes. Hij verdenkt zijn vrouw ervan een geheime relatie te hebben met een zekere Javid, die ook muzikant is. Door Ali’s steeds groter wordende afhankelijkheid drijft hij Hanieh weg van zichzelf en naar Javid toe. Ali heeft namelijk geld nodig en dit wordt nu verdiend door Hanieh, die samen met Javid optreed. Ali zelf stort meerdere malen in tijdens optredens en wordt niet meer uitgenodigd. Het gaat eigenlijk steeds verder bergafwaarts en niemand lijkt het te kunnen stoppen.
De santour en daarmee muziek speelt een dubbele rol in de film. Zowel ondergang als redding worden door het instrument indirect veroorzaakt. Mogelijk is dat dan ook de reden geweest dat de film uiteindelijk in Iran is verboden. Ook het thema drugs, een steeds groter wordend probleem omdat Iran niet alleen doorvoerland is maar ook steeds meer gebruikers heeft, zal hebben meegespeeld. Muziek en vooral de voortbrengselen daarvan: dans, mannen en vrouwen gemixt etc. zijn voor de Islamitische Republiek een gruwel. Eerst werd daarom de naam Ali weggehaald uit de titel, maar daarna verschillende gezongen scènes en uiteindelijk is er nog steeds geen officiële toestemming. Dat is te betreuren voor een goede film als deze. Wie de film wil zien(online of the downloaden), met Engelse ondertiteling, maar helaas niet al te beste kwaliteit, kan deze link volgen. Hieronder de trailer.

Liefde en eten...

Soms heb je wel eens genoeg van alle politieke kwesties en zou je vergeten dat men ondanks dat ook in Iran erg van het leven kan genieten. Een tijd om te genieten is Nowruz, het Iraanse Oud en nieuw. Gisteren was het de laatste dag, Chaharshanbesouri, van het jaar 1367 en een goede gelegenheid om naar een Iraanse film te gaan die nu eens niet erg zware kost biedt. De film “The fish fall in love” ('Mahiha ashegh mishavand') is daar bij uitstek geschikt voor. Het verhaal gaat over een Teherani, Aziz, die naar het noorden van Iran reist, schitterende beelden van de groene omgeving en de Kaspische Zee. De man is in deze plaats opgegroeid en zij jeugdliefde woont in het huis dat nog van hem is. Eigenlijk komt hij het huis opeisen, maar de vrouwen (een dochter en nog een andere vrouw) hebben er een goedlopend restaurant gevestigd. Met de heerlijkste gerechten halen ze hem over om toch te blijven. Daarnaast speelt nog een parallel verhaal: De dochter van zijn jeugdliefde verdwijnt opeens. Op dezelfde wijze als hij zelf vroeger verdwenen is, namelijk, omdat hij werd opgepakt. Moeder en dochter, toen en nu, werden tot wanhoop gedreven. Dan blijkt dat degene met wie Aziz meereed op weg naar het Noorden, dezelfde te zijn als de spoorloos verdwenen vriend. De film toont erg mooie beelden van de natuur, eten en het dagelijks leven in een kleinere stad. Ook is het vaak grappig en blijft het verhaal de kijker boeien. Erg leuk vond ik dat de film was opgenomen in Bandar Anzali, een plaats die wij ook bezocht hebben in de vakantie. Op de foto varen we met een speedboot door de haven van Anzali.

Iran-Mohammad Nouri

Another song about Iran. Totally different than the football-song, but I really like it. Which one is better, this or the other one? Unfortunatly I can't compare the texts...yet :-)

Verkiezingen in Iran

Morgen zijn er verkiezingen in Iran. In Nederland wordt daar behoorlijk aandacht aan besteed: het acht-uur journaal van vandaag had een item, de blog van de drie tournalisten, Thomas Erdbrink en Jan Eikelboom. En dan blijkt dat de Iraniërs zelf zich niet echt voor de verkiezingen interesseren en nogal wat mensen niet de moeite nemen te gaan stemmen. Het is maar net de vraag of je wel moet gaan stemmen terwijl je het niet met de regering eens bent, of dat je juist niet gaat om duidelijk te maken dat je het niet eens bent met de gang van zaken. Vrienden die ik zelf gesproken heb zijn de politiek ontzettend beu en gaan niet stemmen omdat ze denken dat het toch niet zal veranderen. Hierbij wordt soms Khatami genoemd, die wat gematigder was, maar uiteindelijk toch ook erg weinig voor elkaar kreeg; samen met het feit dat nu Ahmadinejad de touwtjes in handen heeft. Touwtjes die vooral strakker getrokken worden door de zogenaamde Raad van Hoeders. Op de blog van de president geen woord over de naderende verkiezingen. Hij is dan ook weinig populair : de beloofde economische verbeteringen zijn niet van de grond gekomen. Zijn verdediging van de 'atoomrechten' heeft dat niet kunnen goedmaken. Al zijn we tijdens de vakantie wel een fan van Ahmadinejad, een geschiedenisleraar, tegengekomen. Hoewel het niet erg beleefd schijnt te zijn, was een stevige discussie wel leuk na alle taroof en overweldigende voorkomendheid van de mensen. Toch niet iedereen lijkt dus dezelfde mening te hebben. Ik ben benieuwd naar de uitslagen. Intussen houden de Iraniërs zelf zich vooral bezig met het voorbereiden van en zich verheugen op Nowruz.

Flos, flores

Mei discipuli, in ordine tertio scholae, "Bonus Dies Natalis" cantaverunt et postero die mihi flores dederunt.

"Iran Iran" Arash

[speaking:]

And now we sing for Iran

For the dignity of Iran

For the People of Iran

[song]

We are the children of Iran

Always will stay Iranian

Together we sing

Togetherwe sing Iran Iran Iran

It's flag is in our hands

The cry of Iran is on our lips

We upset the competitors

If it in needed, we will die for Iran

[song]

My race is the race Arya

Warmblooded , humble , honest

where ever that I am , where ever in the world

My life be sacrified for every bit of Iran,s soil

Cyrus the Great is the king

Arash the Archer is from Iran ,

My life to be sacrified for the culture

and 2500- year civilization of Iran

[song] Iran [song ] Iran ...

[song till the end]